Gedragstherapie omvat in de eerste plaats de toepassing van principes ontleend aan research in de experimentele en sociale psychologie ter verlichting van menselijk lijden en ter verbreding van het menselijk functioneren. 

Gedragtherapie benadrukt de systematische evaluatie van de effectiviteit van deze toepassingen. Gedragtherapie beoogt eerder veranderingen in reageren door middel van omgevingsfactoren en sociale interactie aan te brengen , dan de directe veranderingen van reageren van lichamelijke processen door biologische procedures. Het doel is hoofdzakelijk educatief. De technieken bewerkstelligen een verbeterde zelfcontrole. 

Bij het doen van gedragstherapie wordt gewoonlijk gepoogd tot overeenstemming te komen over de te bereiken doelen en de procedures worden aan de client uitgelegd.